कदु प्रचेतसे महे वचो देवाय शस्यते । तदिध्यस्य वर्धनम् ॥
kadu pracetase mahe vaco devāya śasyate । tadidhyasya vardhanam ॥
उक्थं च न शस्यमानं नागो रयिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम् ॥
ukthaṃ ca na śasyamānaṃ nāgo rayirā ciketa । na gāyatraṃ gīyamānam ॥
इन्द्र उक्थेभिर्मन्दिष्ठो वाजानां च वाजपतिः । हरिवान्त्सुतानाँ सखा ॥
indra ukthebhirmandiṣṭho vājānāṃ ca vājapatiḥ । harivāntsutānām̐ sakhā ॥
आ याह्युप नः सुतं वाजेभिर्मा हृणीयथाः । महाँ इव युवजानिः ॥
ā yāhyupa naḥ sutaṃ vājebhirmā hṛṇīyathāḥ । mahām̐ iva yuvajāniḥ ॥
कदा वसो स्तोत्रँ हर्यत आ अव श्मशा रुधद्वाः । दीर्घँ सुतम् वाताप्याय ॥
kadā vaso stotram̐ haryata ā ava śmaśā rudhadvāḥ । dīrgham̐ sutam vātāpyāya ॥
ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूँ रनु । तवेदँ सख्यमस्तृतम् ॥
brāhmaṇādindra rādhasaḥ pibā somamṛtūm̐ ranu । tavedam̐ sakhyamastṛtam ॥
वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥
vayaṃ ghā te api smasi stotāra indra girvaṇaḥ । tvaṃ no jinva somapāḥ ॥
एन्द्र पृक्षु कासु चिन्नृम्णं तनूषु धेहि नः । सत्राजिदुग्र पौँस्यम् ॥
endra pṛkṣu kāsu cinnṛmṇaṃ tanūṣu dhehi naḥ । satrājidugra paum̐syam ॥
एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः ॥
evā hyasi vīrayurevā śūra uta sthiraḥ । evā te rādhyaṃ manaḥ ॥
अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः ॥
abhi tvā śūra nonumo'dugdhā iva dhenavaḥ । īśānamasya jagataḥ svardṛśamīśānamindra tasthuṣaḥ ॥
त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कार्वः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः ॥
tvāmiddhi havāmahe sātau vājasya kārvaḥ । tvāṃ vṛtreṣvindra satpatiṃ narastvāṃ kāṣṭhāsvarvataḥ ॥
अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥
abhi pra vaḥ surādhasamindramarca yathā vide । yo jaritṛbhyo maghavā purūvasuḥ sahasreṇeva śikṣati ॥
तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥
taṃ vo dasmamṛtīṣahaṃ vasormandānamandhasaḥ । abhi vatsaṃ na svasareṣu dhenava indraṃ gīrbhirnavāmahe ॥
तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रँ सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम् ॥
tarobhirvo vidadvasumindram̐ sabādha ūtaye । bṛhadgāyantaḥ sutasome adhvare huve bharaṃ na kāriṇam ॥
तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम् ॥
taraṇiritsiṣāsati vājaṃ purandhyā yujā । ā va indraṃ puruhūtaṃ name girā nemiṃ taṣṭeva sudruvam ॥
पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपिर्नो बोधि सधमाद्ये वृधे३ऽस्माँ अवन्तु ते धियः ॥
pibā sutasya rasino matsvā na indra gomataḥ । āpirno bodhi sadhamādye vṛdhe३'smām̐ avantu te dhiyaḥ ॥
त्वँ ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये ॥
tvam̐ hyehi cerave vidā bhagaṃ vasuttaye । udvāvṛṣasva maghavangaviṣṭaya udindrāśvamiṣṭaye ॥
न हि वश्चरमं च न वसिष्ठः परिमँस्ते । अस्माकमद्य मरुतः सुते सचा विश्वे पिबन्तु कामिनः ॥
na hi vaścaramaṃ ca na vasiṣṭhaḥ parimam̐ste । asmākamadya marutaḥ sute sacā viśve pibantu kāminaḥ ॥
मा चिदन्यद्वि शँसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणँ सचा सुते मुहुरुक्था च शँसत ॥
mā cidanyadvi śam̐sata sakhāyo mā riṣaṇyata । indramitstotā vṛṣaṇam̐ sacā sute muhurukthā ca śam̐sata ॥
न किष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्णुमोजसा ॥
na kiṣṭaṃ karmaṇā naśadyaścakāra sadāvṛdham । indraṃ na yajñairviśvagūrtamṛbhvasamadhṛṣṭaṃ dhṛṣṇumojasā ॥
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । सन्धाता सन्धिं मघवा पुरूवसुर्निष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥
ya ṛte cidabhiśriṣaḥ purā jatrubhya ātṛdaḥ । sandhātā sandhiṃ maghavā purūvasurniṣkartā vihrutaṃ punaḥ ॥
आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये ॥
ā tvā sahasramā śataṃ yuktā rathe hiraṇyaye । brahmayujo haraya indra keśino vahantu somapītaye ॥
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि येमुरिन्न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि ॥
ā mandrairindra haribhiryāhi mayūraromabhiḥ । mā tvā ke cinni yemurinna pāśino'ti dhanveva tām̐ ihi ॥
त्वमङ्ग प्र शँसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः ॥
tvamaṅga pra śam̐siṣo devaḥ śaviṣṭha martyam । na tvadanyo maghavannasti marḍitendra bravīmi te vacaḥ ॥
त्वमिन्द्र यशा अस्यृजीषी शवसस्पतिः । त्वं वृत्राणि हँस्यप्रतीन्येक इत्पुर्वनुत्तश्चर्षणीधृतिः ॥
tvamindra yaśā asyṛjīṣī śavasaspatiḥ । tvaṃ vṛtrāṇi ham̐syapratīnyeka itpurvanuttaścarṣaṇīdhṛtiḥ ॥
इन्द्रमिद्देवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रँ समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये ॥
indramiddevatātaya indraṃ prayatyadhvare । indram̐ samīke vanino havāmaha indraṃ dhanasya sātaye ॥
इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितोऽभि स्तोमैरनूषत ॥
imā u tvā purūvaso giro vardhantu yā mama । pāvakavarṇāḥ śucayo vipaścito'bhi stomairanūṣata ॥
उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥
udu tye madhumattamā gira stomāsa īrate । satrājito dhanasā akṣitotayo vājayanto rathā iva ॥
यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् । आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब ॥
yathā gauro apā kṛtaṃ tṛṣyannetyaveriṇam । āpitve naḥ prapitve tūyamā gahi kaṇveṣu su sacā piba ॥
शग्ध्यू३षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि ॥
śagdhyū३ṣu śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ । bhagaṃ na hi tvā yaśasaṃ vasuvidamanu śūra carāmasi ॥
