ता अस्य पृशनायुवः सोमँ श्रीणन्ति पृश्नयः । प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रँ हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥
tā asya pṛśanāyuvaḥ somam̐ śrīṇanti pṛśnayaḥ । priyā indrasya dhenavo vajram̐ hinvanti sāyakaṃ vasvīranu svarājyam ॥
ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः । व्रतान्यस्य सश्चिरे पुरूणि पूर्वचित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥
tā asya namasā sahaḥ saparyanti pracetasaḥ । vratānyasya saścire purūṇi pūrvacittaye vasvīranu svarājyam ॥
असाव्यँशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिमासदत् ॥
asāvyam̐śurmadāyāpsu dakṣo giriṣṭhāḥ । śyeno na yonimāsadat ॥
शुभ्रमन्धो देववातमप्सु धौतं नृभिः सुतम् । स्वदन्ति गावः पयोभिः ॥
śubhramandho devavātamapsu dhautaṃ nṛbhiḥ sutam । svadanti gāvaḥ payobhiḥ ॥
आदीमश्वं न हेतारमशूशुभन्नमृताय । मधो रसँ सधमादे ॥
ādīmaśvaṃ na hetāramaśūśubhannamṛtāya । madho rasam̐ sadhamāde ॥
अभि द्युभ्नं बृहद्यश इषस्पते दीदिहि देव देवयुम् । वि कोशं मध्यमं युव ॥
abhi dyubhnaṃ bṛhadyaśa iṣaspate dīdihi deva devayum । vi kośaṃ madhyamaṃ yuva ॥
आ वच्यस्व सुदक्ष चम्वोः सुतो विशां वह्निर्न विश्पतिः । वृष्टिं दिवः पवस्व रीतिमपो जिन्वन्गविष्टये धियः ॥
ā vacyasva sudakṣa camvoḥ suto viśāṃ vahnirna viśpatiḥ । vṛṣṭiṃ divaḥ pavasva rītimapo jinvangaviṣṭaye dhiyaḥ ॥
प्राणा शिशुर्महीनाँ हिन्वन्नृतस्य दीधितिम् । विश्वा परि प्रिया भुवदध द्विता ॥
prāṇā śiśurmahīnām̐ hinvannṛtasya dīdhitim । viśvā pari priyā bhuvadadha dvitā ॥
उप त्रितस्य पाष्यो३रभक्त यद्गुहा पदम् । यज्ञस्य सप्त धामभिरध प्रियम् ॥
upa tritasya pāṣyo३rabhakta yadguhā padam । yajñasya sapta dhāmabhiradha priyam ॥
त्रीणि त्रितस्य धारया पृष्टेष्वैरयद्रयिम् । मिमीते अस्य योजना वि सुक्रतुः ॥
trīṇi tritasya dhārayā pṛṣṭeṣvairayadrayim । mimīte asya yojanā vi sukratuḥ ॥
पवस्व वाजसातये पवित्रे धारया सुतः । इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मधुमत्तरः ॥
pavasva vājasātaye pavitre dhārayā sutaḥ । indrāya soma viṣṇave devebhyo madhumattaraḥ ॥
त्वाँ रिहन्ति धीतयो हरिं पवित्रे अद्रुहः । वत्सं जातं न मातरः पवमान विधर्मणि ॥
tvām̐ rihanti dhītayo hariṃ pavitre adruhaḥ । vatsaṃ jātaṃ na mātaraḥ pavamāna vidharmaṇi ॥
त्वं द्यां च महिव्रत पृथिवीं चाति जभ्रिषे । प्रति द्रापिममुञ्चथाः पवमान महित्वना ॥
tvaṃ dyāṃ ca mahivrata pṛthivīṃ cāti jabhriṣe । prati drāpimamuñcathāḥ pavamāna mahitvanā ॥
इन्दुर्वाजी पवते गोन्योघा इन्द्रे सोमः सह इन्वन्मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्यरातिं वरिवस्कृण्वन्वृजनस्य राजा ॥
indurvājī pavate gonyoghā indre somaḥ saha invanmadāya । hanti rakṣo bādhate paryarātiṃ varivaskṛṇvanvṛjanasya rājā ॥
अध धारया मध्वा पृचानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः । इन्दुरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवो देवस्य मत्सरो मदाय ॥
adha dhārayā madhvā pṛcānastiro roma pavate adridugdhaḥ । indurindrasya sakhyaṃ juṣāṇo devo devasya matsaro madāya ॥
अभि व्रतानि पवते पुनानो देवो देवान्त्स्वेन रसेन पृञ्चन् । इन्दुर्धर्माण्यृतुथा वसानो दश क्षिपो अव्यत सानो अव्ये ॥
abhi vratāni pavate punāno devo devāntsvena rasena pṛñcan । indurdharmāṇyṛtuthā vasāno daśa kṣipo avyata sāno avye ॥
आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् । युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषँ स्तोतृभ्य आ भर ॥
ā te agna idhīmahi dyumantaṃ devājaram । yuddha syā te panīyasī samiddīdayati dyavīṣam̐ stotṛbhya ā bhara ॥
आ ते अग्न ऋचा हविः शुक्रस्य ज्योतिषस्पते । सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट्तुभ्यँ हूयत इषँ स्तोतृभ्य आ भर ॥
ā te agna ṛcā haviḥ śukrasya jyotiṣaspate । suścandra dasma viśpate havyavāṭtubhyam̐ hūyata iṣam̐ stotṛbhya ā bhara ॥
ओभे सुश्चन्द्र विश्पते दर्वी श्रीणीष आसनि । उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषँ स्तोतृभ्य आ भर ॥
obhe suścandra viśpate darvī śrīṇīṣa āsani । uto na utpupūryā uktheṣu śavasaspata iṣam̐ stotṛbhya ā bhara ॥
इन्द्राय साम गायत विप्राय बृहते बृहत् । ब्रह्माकृते विपश्चिते पनस्यवे ॥
indrāya sāma gāyata viprāya bṛhate bṛhat । brahmākṛte vipaścite panasyave ॥
त्वमिन्द्राभिभूरसि त्वँ सूर्यमरोचयः । विश्वकर्मा विश्वदेवो महाँ असि ॥
tvamindrābhibhūrasi tvam̐ sūryamarocayaḥ । viśvakarmā viśvadevo mahām̐ asi ॥
विभ्राजं ज्योतिषा त्व३रगच्छो रोचनं दिवः । देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे ॥
vibhrājaṃ jyotiṣā tva३ragaccho rocanaṃ divaḥ । devāsta indra sakhyāya yemire ॥
असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियँ रजः सूर्यो न रश्मिभिः ॥
asāvi soma indra te śaviṣṭha dhṛṣṇavā gahi । ā tvā pṛṇaktvindriyam̐ rajaḥ sūryo na raśmibhiḥ ॥
आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी । अर्वाचीनँ सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना ॥
ā tiṣṭha vṛtrahanrathaṃ yuktā te brahmaṇā harī । arvācīnam̐ su te mano grāvā kṛṇotu vagnunā ॥
इन्द्रमिद्धरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम् । ऋषीणाँ सुष्टुतीरुप यज्ञं च मानुषाणाम् ॥
indramiddharī vahato'pratidhṛṣṭaśavasam । ṛṣīṇām̐ suṣṭutīrupa yajñaṃ ca mānuṣāṇām ॥
