आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषँ स्वश्व्यम् । वहा भगत्तिमूतये ॥
ā na indo śatagvinaṃ gavāṃ poṣam̐ svaśvyam । vahā bhagattimūtaye ॥
तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतँ सधस्थेषु महो दिवः । चारुँ सुकृत्ययेमहे ॥
taṃ tvā nṛmṇāni bibhratam̐ sadhastheṣu maho divaḥ । cārum̐ sukṛtyayemahe ॥
संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् । शतं पुरो रुरुक्षणिम् ॥
saṃvṛktadhṛṣṇumukthyaṃ mahāmahivrataṃ madam । śataṃ puro rurukṣaṇim ॥
अतस्त्वा रयिरभ्ययद्राजानँ सुक्रतो दिवः । सुपर्णो अव्यथी भरत् ॥
atastvā rayirabhyayadrājānam̐ sukrato divaḥ । suparṇo avyathī bharat ॥
अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्टिकृद्विचर्षणिः ॥
adhā hinvāna indriyaṃ jyāyo mahitvamānaśe । abhiṣṭikṛdvicarṣaṇiḥ ॥
विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणँ रजस्तुरम् । गोपामृतस्य विर्भरत् ॥
viśvasmā itsvardṛśe sādhāraṇam̐ rajasturam । gopāmṛtasya virbharat ॥
इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुचाभि गा इहि ॥
iṣe pavasva dhārayā mṛjyamāno manīṣibhiḥ । indo rucābhi gā ihi ॥
पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम् ॥
punāno varivaskṛdhyūrjaṃ janāya girvaṇaḥ । hare sṛjāna āśiram ॥
पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् । द्युतानो वाजिभिर्हितः ॥
punāno devavītaya indrasya yāhi niṣkṛtam । dyutāno vājibhirhitaḥ ॥
अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः ॥
agnināgniḥ samidhyate kavirgṛhapatiryuvā । havyavāḍjuhvāsyaḥ ॥
यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव ॥
yastvāmagne haviṣpatirdūtaṃ deva saparyati । tasya sma prāvitā bhava ॥
यो अग्निं देववीतये हविष्माँ आविवासति । तस्मै पावक मृडय ॥
yo agniṃ devavītaye haviṣmām̐ āvivāsati । tasmai pāvaka mṛḍaya ॥
मित्रँ हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् । धियं घृताचीँ साधन्ता ॥
mitram̐ huve pūtadakṣaṃ varuṇaṃ ca riśādasam । dhiyaṃ ghṛtācīm̐ sādhantā ॥
ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे ॥
ṛtena mitrāvaruṇāvṛtāvṛdhāvṛtaspṛśā । kratuṃ bṛhantamāśāthe ॥
कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम् ॥
kavī no mitrāvaruṇā tuvijātā urukṣayā । dakṣaṃ dadhāte apasam ॥
इन्द्रेण सँ हि दृक्षसे सञ्जग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्च्चसा ॥
indreṇa sam̐ hi dṛkṣase sañjagmāno abibhyuṣā । mandū samānavarccasā ॥
आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम् ॥
ādaha svadhāmanu punargarbhatvamerire । dadhānā nāma yajñiyam ॥
वीडु चिदारुजत्नुभिर्गुहा चिदिन्द्र वह्निभिः । अविन्द उस्रिया अनु ॥
vīḍu cidārujatnubhirguhā cidindra vahnibhiḥ । avinda usriyā anu ॥
ता हुवे ययोरिदं पप्ने विश्वं पुरा कृतम् । इन्द्राग्नी न मर्धतः ॥
tā huve yayoridaṃ papne viśvaṃ purā kṛtam । indrāgnī na mardhataḥ ॥
उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे । ता नो मृडात ईदृशे ॥
ugrā vighaninā mṛdha indrāgnī havāmahe । tā no mṛḍāta īdṛśe ॥
हथो वृत्राण्यार्या हथो दासानि सत्पती । हथो विश्वा अप द्विषः ॥
hatho vṛtrāṇyāryā hatho dāsāni satpatī । hatho viśvā apa dviṣaḥ ॥
अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् । समुद्रस्याधि विष्टपे मनीषिणो मत्सरासो मदच्युतः ॥
abhi somāsa āyavaḥ pavante madyaṃ madam । samudrasyādhi viṣṭape manīṣiṇo matsarāso madacyutaḥ ॥
तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् । अर्षा मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत् ॥
taratsamudraṃ pavamāna ūrmiṇā rājā deva ṛtaṃ bṛhat । arṣā mitrasya varuṇasya dharmaṇā pra hinvāna ṛtaṃ bṛhat ॥
नृभिर्येमाणो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्र्यः ॥
nṛbhiryemāṇo haryato vicakṣaṇo rājā devaḥ samudryaḥ ॥
तिस्रो वाच ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम् । गावो यन्ति गोपतिं पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः ॥
tisro vāca īrayati pra vahnirṛtasya dhītiṃ brahmaṇo manīṣām । gāvo yanti gopatiṃ pṛcchamānāḥ somaṃ yanti matayo vāvaśānāḥ ॥
सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्छमानाः । सोमः सुत ऋच्यते पूयमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते ॥
somaṃ gāvo dhenavo vāvaśānāḥ somaṃ viprā matibhiḥ pṛcchamānāḥ । somaḥ suta ṛcyate pūyamānaḥ some arkāstriṣṭubhaḥ saṃ navante ॥
एवा नः सोम परिषिच्यमान आ पवस्व पूयमानः स्वस्ति । इन्द्रमा विश बृहता मदेन वर्धया वाचं जनया पुरन्धिम् ॥
evā naḥ soma pariṣicyamāna ā pavasva pūyamānaḥ svasti । indramā viśa bṛhatā madena vardhayā vācaṃ janayā purandhim ॥
यद्द्याव इन्द्र ते शतँशतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रँ सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥
yaddyāva indra te śatam̐śataṃ bhūmīruta syuḥ । na tvā vajrintsahasram̐ sūryā anu na jātamaṣṭa rodasī ॥
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्माँ अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः ॥
ā paprātha mahinā vṛṣṇyā vṛṣanviśvā śaviṣṭha śavasā । asmām̐ ava maghavangomati vraje vajriñcitrābhirūtibhiḥ ॥
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते ॥
vayaṃ gha tvā sutāvanta āpo na vṛktabarhiṣaḥ । pavitrasya prasravaṇeṣu vṛtrahanpari stotāra āsate ॥
