अया चित्तो विपानया हरिः पवस्व धारया । युजं वाजेषु चोदय ॥
ayā citto vipānayā hariḥ pavasva dhārayā । yujaṃ vājeṣu codaya ॥
वृषा शोणो अभिकनिक्रदद्गा नदयन्नेषि पृथिवीमुत द्याम् । इन्द्रस्येव वग्नुरा शृण्व आजौ प्रचोदयन्नर्षसि वाचमेमाम् ॥
vṛṣā śoṇo abhikanikradadgā nadayanneṣi pṛthivīmuta dyām । indrasyeva vagnurā śaṛṇva ājau pracodayannarṣasi vācamemām ॥
रसाय्यः पयसा पिन्वमान ईरयन्नेषि मधुमन्तमँशुम् । पवमान सन्तनिमेषि कृण्वन्निन्द्राय सोम परिषिच्यमानः ॥
rasāyyaḥ payasā pinvamāna īrayanneṣi madhumantamam̐śum । pavamāna santanimeṣi kṛṇvannindrāya soma pariṣicyamānaḥ ॥
एवा पवस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्नुम् । परि वर्णं भरमाणो रुशन्तं गव्युर्नो अर्ष परि सोम सिक्तः ॥
evā pavasva madiro madāyodagrābhasya namayanvadhasnum । pari varṇaṃ bharamāṇo ruśantaṃ gavyurno arṣa pari soma siktaḥ ॥
त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः ॥
tvāmiddhi havāmahe sātau vājasya kāravaḥ । tvāṃ vṛtreṣvindra satpatiṃ narastvāṃ kāṣṭhāsvarvataḥ ॥
स त्वं नश्चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः । गामश्वँ रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे ॥
sa tvaṃ naścitra vajrahasta dhṛṣṇuyā maha stavāno adrivaḥ । gāmaśvam̐ rathyamindra saṃ kira satrā vājaṃ na jigyuṣe ॥
अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥
abhi pra vaḥ surādhasamindramarca yathā vide । yo jaritṛbhyo maghavā purūvasuḥ sahasreṇeva śikṣati ॥
शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुया हन्ति वृत्राणि दाशुषे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः ॥
śatānīkeva pra jigāti dhṛṣṇuyā hanti vṛtrāṇi dāśuṣe । gireriva pra rasā asya pinvire datrāṇi purubhojasaḥ ॥
त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युप स्वसरमा गहि ॥
tvāmidā hyo naro'pīpyanvajrinbhūrṇayaḥ । sa indra stomavāhasa iha śrudhyupa svasaramā gahi ॥
मत्स्वा सुशिप्रिन्हरिवस्तमीमहे त्वया भूषन्ति वेधसः । तव श्रवाँस्युपमान्युक्थ्य सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥
matsvā suśiprinharivastamīmahe tvayā bhūṣanti vedhasaḥ । tava śravām̐syupamānyukthya suteṣvindra girvaṇaḥ ॥
यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा । देवावीरघशँसहा ॥
yaste mado vareṇyastenā pavasvāndhasā । devāvīraghaśam̐sahā ॥
जघ्निर्वृत्रममित्रियँ सस्निर्वाजं दिवेदिवे । गोषातिरश्वसा असि ॥
jaghnirvṛtramamitriyam̐ sasnirvājaṃ divedive । goṣātiraśvasā asi ॥
सम्मिश्लो अरुषो भुवः सूपस्थाभिर्न धेनुभि । सीदं च्छ्येनो न योनिमा ॥
sammiślo aruṣo bhuvaḥ sūpasthābhirna dhenubhi । sīdaṃ cchyeno na yonimā ॥
अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे ॥
ayaṃ pūṣā rayirbhagaḥ somaḥ punāno arṣati । patirviśvasya bhūmano vyakhyadrodasī ubhe ॥
समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः । सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः ॥
samu priyā anūṣata gāvo madāya ghṛṣvayaḥ । somāsaḥ kṛṇvate pathaḥ pavamānāsa indavaḥ ॥
य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम् । यः पञ्च चर्षणीरभि रयिं येन वनामहे ॥
ya ojiṣṭhastamā bhara pavamāna śravāyyam । yaḥ pañca carṣaṇīrabhi rayiṃ yena vanāmahe ॥
वृषा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो अह्नां प्रतरीतोषसां दिवः । प्राणा सिन्धूनां कलशाँ अचिक्रददिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः ॥
vṛṣā matīnāṃ pavate vicakṣaṇaḥ somo ahnāṃ pratarītoṣasāṃ divaḥ । prāṇā sindhūnāṃ kalaśām̐ acikradadindrasya hārdyāviśanmanīṣibhiḥ ॥
मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशाँ असिष्यदत् । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरन्निन्द्रस्य वायूँ सख्याय वर्धयन् ॥
manīṣibhiḥ pavate pūrvyaḥ kavirnṛbhiryataḥ pari kośām̐ asiṣyadat । tritasya nāma janayanmadhu kṣarannindrasya vāyūm̐ sakhyāya vardhayan ॥
अयं पुनान उषसो अरोचयदयँ सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरँ सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ॥
ayaṃ punāna uṣaso arocayadayam̐ sindhubhyo abhavadu lokakṛt । ayaṃ triḥ sapta duduhāna āśiram̐ somo hṛde pavate cāru matsaraḥ ॥
एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरह् । एवा ते राध्यं मनः ॥
evā hyasi vīrayurevā śūra uta sthirah । evā te rādhyaṃ manaḥ ॥
एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः । अधा चिदिन्द्र नः सचा ॥
evā rātistuvīmagha viśvebhirdhāyi dhātṛbhiḥ । adhā cidindra naḥ sacā ॥
मो षु ब्रह्मेव तदिन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते । मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥
mo ṣu brahmeva tadindrayurbhuvo vājānāṃ pate । matsvā sutasya gomataḥ ॥
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमँ रथीनां वाजानाँ सत्पतिं पतिम् ॥
indraṃ viśvā avīvṛdhantsamudravyacasaṃ giraḥ । rathītamam̐ rathīnāṃ vājānām̐ satpatiṃ patim ॥
सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र नोनुमो जेतारमपराजितम् ॥
sakhye ta indra vājino mā bhema śavasaspate । tvāmabhi pra nonumo jetāramaparājitam ॥
पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदा वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मँहते मघम् ॥
pūrvīrindrasya rātayo na vi dasyantyūtayaḥ । yadā vājasya gomata stotṛbhyo mam̐hate magham ॥
एत असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः । विश्वान्यभि सौभगा ॥
eta asṛgramindavastiraḥ pavitramāśavaḥ । viśvānyabhi saubhagā ॥
विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तोकाय वाजिनः । त्मना कृण्वन्तो अर्वतः ॥
vighnanto duritā puru sugā tokāya vājinaḥ । tmanā kṛṇvanto arvataḥ ॥
कृण्वन्तो वरिवो गवेऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम् । इडामस्मभ्यँ संयतम् ॥
kṛṇvanto varivo gave'bhyarṣanti suṣṭutim । iḍāmasmabhyam̐ saṃyatam ॥
राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥
rājā medhābhirīyate pavamāno manāvadhi । antarikṣeṇa yātave ॥
आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर । सुष्वाणो देववीतये ॥
ā naḥ soma saho juvo rūpaṃ na varcase bhara । suṣvāṇo devavītaye ॥
