Abstract
<jats:p>Düşük dereceli seröz over karsinomu (LGSOC), indolen seyirli olmakla birlikte tekrarlama eğilimi belirgin ve uzun süreli sistemik tedavi gereksinimi doğuran özgün bir epitelyal over kanseri alt tipidir. Nüks hastalıkta standart sitotoksik kemoterapiye yanıtın sınırlı olması, tedavi stratejisinin hastalık temposu, semptom yükü, önceki tedaviler ve moleküler özellikler (özellikle MAPK yolak aktivasyonu) doğrultusunda bireyselleştirilmesini zorunlu kılar. Endokrin tedavi, düşük toksisite profili ve sürdürülebilir hastalık kontrolü potansiyeli nedeniyle çoğu olguda temel yaklaşım olarak konumlanır. MEK inhibitörleriyle hedefe yönelik tedaviler, randomize verilerle progresyonsuz sağkalımı uzatan seçenekler sunar; yeni nesil kombinasyon stratejileri belirli moleküler alt gruplarda umut vericidir. Kemoterapi ve/veya anti-VEGF yaklaşımlar ise hızlı progresyon, yüksek tümör yükü veya belirgin semptom varlığında amaç odaklı ve erken yeniden değerlendirme ilkesiyle, seçilmiş olgularda kullanılmalıdır. Low-grade serous ovarian carcinoma (LGSOC) is a distinct epithelial ovarian cancer subtype characterized by an indolent course, frequent recurrences, and a prolonged need for systemic therapy. In the recurrent setting, limited responsiveness to conventional cytotoxic chemotherapy mandates a tailored strategy guided by disease tempo, symptom burden, prior treatments, and tumor biology, particularly MAPK pathway alterations. Endocrine therapy commonly serves as a backbone because of its favorable tolerability and capacity to achieve durable disease control in selected patients. Targeted therapies, most notably MEK inhibition, have demonstrated clinically meaningful improvements in progression-free survival in randomized data, supporting their central role in treatment sequencing. Emerging combination approaches that intensify MAPK suppression or leverage complementary pathways may further expand options for molecularly defined subgroups. By contrast, chemotherapy and/or anti-VEGF strategies should be reserved for clearly defined scenarios such as rapid progression, high-volume symptomatic disease, or urgent need for tumor debulking, and should be implemented with explicit goals and early response reassessment.</jats:p>