Abstract
<jats:p>Diş hekimliğinde malpraktis, yalnızca teknik uygulama hatalarıyla sınırlı olmayan; tanı, tedavi planlaması, iletişim, aydınlatılmış onam, kayıt tutma ve komplikasyon yönetimini de kapsayan çok boyutlu bir hasta güvenliği sorunudur. Ayaktan diş hekimliği hizmetlerinde olayların özellikle tanı ve muayene, planlama, iletişim ve prosedürel süreçlerde yoğunlaştığı; yabancı cisim aspirasyonu veya yutulması gibi durumların da önemli risk alanları oluşturduğu bildirilmektedir. Branşlara göre malpraktis riskleri farklılık göstermekle birlikte, risk azaltımının temel ilkeleri ortaklık göstermektedir. Bu ilkeler; standart bakıma uyum, etkili hasta-hekim iletişimi, prosedüre özgü ve anlaşılır aydınlatılmış onam, eksiksiz ve kronolojik klinik kayıtlar ile komplikasyonların zamanında ve uygun biçimde yönetilmesidir. Ayrıca malpraktis korkusu ve savunmacı uygulamaların klinik karar süreçlerini etkileyebildiği, bu nedenle güvenli bakımın yalnızca bireysel dikkatle değil, aynı zamanda eğitim, raporlama kültürü ve sistem temelli önleyici yaklaşımlarla desteklenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Malpractice in dentistry is a multidimensional patient safety problem that extends beyond technical errors and includes diagnosis, treatment planning, communication, informed consent, documentation, and complication management. In ambulatory dental care, patient safety incidents are reported most frequently during diagnostic, planning, communicative, and procedural stages, while events such as aspiration or ingestion of foreign objects constitute additional critical risk areas. Although malpractice risks vary among dental specialties, the core principles of risk reduction remain largely consistent. These include adherence to standards of care, effective dentist-patient communication, procedure-specific and comprehensible informed consent, complete and chronological clinical records, and timely, appropriate management of complications. In addition, fear of malpractice and defensive clinical behaviors may influence professional decision-making, indicating that safe dental care should be strengthened not only through individual diligence but also through education, reporting culture, and system-based preventive strategies. </jats:p>