Abstract
<jats:p>Artykuł podejmuje zyskujący na popularności temat psiej percepcji muzyki ludzkiej, za cel stawiając określenie, czy w świadomości psów istnieje kryterium różnicujących intuicyjnie dzielone przez ludzi kategorie bodźców słuchowych - muzykę ludzką od hałasu pochodzenia antropogenicznego. Poprzez operowanie komparatystyczną narracją oraz nakreślenie neurobiologicznej warstwy percepcyjnej człowieka i psa rozwijana jest refleksja dotycząca zasadności kategoryzacji typów stymulacji słuchowej u psów oraz możliwych granic psiej klasyfikacji w dychotomii muzyka-hałas. Analiza poszerzona jest o zagadnienie wpływu sprawczości, habituacji i asocjacji na reakcję behawioralno-biologiczną w odpowiedzi na bodziec słuchowy. Poprzez odwołanie do teorii psychobiologicznej Daniela Berlyne’a opisana jest także istotność kontekstu i czynników indywidualnych w zwierzęcej percepcji. Artykuł akcentuje obszary o potencjale badawczym oraz wyraża potrzebę interdyscyplinarnego, humanistyczno-biologicznego podejścia w tym zakresie.</jats:p>